برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 64)- سخنان ابراهیم، بت پرستان را تکان داد، وجدان خفته آنها را بیدار کرد و همچون توفانی که خاکسترهای فراوان را از روی شعلههای آتش بر گیرد و فروغ آن را آشکار سازد، فطرت توحیدی آنها را از پشت پردههای تعصب و جهل و غرور آشکار ساخت.
ج3، ص177
در یک لحظه کوتاه و زود گذر از این خواب عمیق و مرگزا بیدار شدند، چنانکه قرآن میگوید: «پس آنها به وجدان و فطرتشان باز گشتند و به خود گفتند:
حقا که شما ظالم و ستمگرید» (فَرَجَعُوا إِلی أَنْفُسِهِمْ فَقالُوا إِنَّکُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ).
هم به خویشتن ظلم و ستم کردید و هم بر جامعهای که به آن تعلق دارید و هم به ساحت مقدس پروردگار بخشنده نعمتها.