برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 76)- نجات نوح از چنگال متعصبان لجوج: بعد از ذکر گوشهای از داستان ابراهیم و لوط، به ذکر قسمتی از سر گذشت یکی دیگر از پیامبران بزرگ یعنی «نوح» پرداخته، میفرماید: «و به یاد آور نوح را، هنگامی که قبل از آنها (ابراهیم و لوط) پروردگار خود را خواند» و تقاضای نجات از چنگال منحرفان بیایمان کرد (وَ نُوحاً إِذْ نادی مِنْ قَبْلُ).
این ندای نوح ظاهرا اشاره به نفرینی است که در سوره نوح آیه 26 و 27 نقل شده آنجا که میگوید: «پروردگارا! احدی از این قوم بیایمان را روی زمین مگذار! چرا که اگر بمانند بندگان تو را گمراه میکنند، و نسل آینده آنها نیز جز کافر و فاجر نخواهد بود»! سپس اضافه میکند: «پس ما دعای او را مستجاب کردیم و او و خانوادهاش را از آن غم و اندوه بزرگ رهایی بخشیدیم» (فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَنَجَّیْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْکَرْبِ الْعَظِیمِ).
«اهل» در اینجا معنی وسیعی دارد که هم بستگان مؤمن او را شامل میشود و هم دوستان خاص او را.