تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِذا رَآکَ الَّذِينَ کَفَرُوا إِنْ يَتَّخِذُونَکَ إِلَّا هُزُواً أَ هذَا الَّذِي يَذْکُرُ آلِهَتَکُمْ وَ هُمْ بِذِکْرِ الرَّحْمنِ هُمْ کافِرُونَ «36»
و هرگاه کفّار تورا ببينند، کارى غير از به استهزا گرفتن تو ندارند، (با همديگر مىگويند:) آيا اين است آنکه خدايان شمارا (به بدى) ياد مىکند؟ در حالى که (اين کافران) خودشان، ياد خداى رحمان را منکرند (و به او کفر مىورزند).