تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى‌ فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّي کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ «87» و ذوالنون (يونس را به ياد آور) آن هنگام که خشمگين (و با قهر از ميان مردم بيرون) رفت و گمان کرد که (آسوده شد و) ما بر او تنگ نخواهيم گرفت، (امّا همين که در کام نهنگ فرو رفت و سبب آن را دانست) پس در آن تاريکيها ندا داد که (خداوندا!) جز تو معبودى نيست، تو پاک و منزهى (و) همانا من از ستمکاران بودم (و نمى‌بايست مردم را بخاطر سرسختى‌شان رها کرده و تنها بگذارم).