تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ وَهَبْنا لَهُ يَحْيى وَ أَصْلَحْنا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ کانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ کانُوا لَنا خاشِعِينَ «90»
پس (دعاى) او را مستجاب کرديم و يحيى را به او بخشيديم، و همسرش را (که نازا بود) براى او شايسته قرار داديم (و اين بخاطر آن بود که) همانا آنان در کارهاى نيک، شتاب داشتند و مارا از روى اميد و بيم مىخواندند و در برابر ما فروتن بودند.