تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَإِذا هِيَ شاخِصَةٌ أَبْصارُ الَّذِينَ کَفَرُوا يا وَيْلَنا قَدْ کُنَّا فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا بَلْ کُنَّا ظالِمِينَ «97»
و وعده‌ى حقّ (برپايى قيامت) نزديک گرديد، پس در آن هنگام چشم‌هاى کفّار (از وحشت و حيرت) خيره و باز ماند (و با خود گويند:) اى واى بر ما! براستى که ما از اين (روز) در غفلت بوديم، بلکه ما ستمگر بوديم.