1- هجوم فتنهگران (يأجوج و مأجوج) نشانهى پايان عمر دنيا و نزديکى قيامت است. حَتَّى إِذا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ ... وَ اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُ
2- وقوع قيامت، قطعى و حتمى است. «اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ»
«1». قمر، 1.
«2». معارج، 7- 8.
جلد 5 - صفحه 496
3- قيامت و حوادث آن، ناگهانى است. «فَإِذا هِيَ»
4- قيامت، روز بُهت و حيرت است. «شاخِصَةٌ أَبْصارُ الَّذِينَ»
5- قيامت، روز بيدارى و تأسف وجدانهاى خفته است. «يا وَيْلَنا»
6- غفلت از قيامت، از نشانههاى بارز کفر و کافران است. کَفَرُوا ... کُنَّا فِي غَفْلَةٍ
7- ريشه همهى انحرافها و بدبختىها، غفلت است. «کُنَّا فِي غَفْلَةٍ»
8- غفلت از قيامت، مايهى ستم به خود و ديگران است. کُنَّا فِي غَفْلَةٍ ... کُنَّا ظالِمِينَ
9- قيامت، روز اقرار و اعتراف است. «کُنَّا ظالِمِينَ»