نکته‌های تفسیر نور

معمولًا بيان صداها در زبان عرب بر وزن فعيل است، مثل: زفير، شهيق، زئير و هرير، و زفير به صدايى گفته مى‌شود که با بازدم همراه است. منظور از جمله‌ «لا يَسْمَعُونَ» اين نيست که اهل دوزخ هيچ صدايى نمى‌شنوند، بلکه مراد آنست که هر چه فرياد مى‌زنند پاسخ نجات بخشى دريافت نمى‌کنند، زيرا در قرآن آياتى است که بر شنيدن اهل جهنّم دلالت مى‌کند، آنجا که از مأمور عذاب، مهلت مى‌خواهند و يا از خداوند، درخواست نجات مى‌کنند و يا زمانى که از آنان سؤال مى‌شود پاسخ مى‌دهند.