1- حکومت بندگان صالح بر زمين تبلور لطف و رحمتى است که در سايه رسالت بدست مىآيد و هر آنچه از رحمت نبوى صلى الله عليه و آله که در دنيا و آخرت نصيب افراد مىشود، پرتوى از رحمت الهى است. «وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا رَحْمَةً»
2- همهى احکام و دستوراتى که پيامبر اسلام آورده حتّى جهاد، حدود و قصاص و ساير کيفرها و قوانين جزايى، براى جامعهى بشرى رحمت است. «وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا رَحْمَةً»
3- خداوند، «ربّ العالمين» و رسولش «رحمة للعالمين» است، يعنى تربيت واقعى در سايه هدايت انبيا امکان پذير است. «رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ»
4- پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله براى همهى انسانها، در همهى اعصار و تمامى مکانها رحمت است و نيازى به پيامبر ديگرى نيست. «رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ»
5- رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله حتّى براى ملائکه مقرب الهى نيز رحمت است.
«رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ» در حديثى مىخوانيم که جبرئيل به پيامبر صلى الله عليه و آله اظهار داشت که رحمت تو مرا نيز شامل شد. «1»
6- دستورات اسلام جهان شمول است. «لِلْعالَمِينَ»
7- يک انسان با ارادهى الهى مىتواند در تمام هستى اثر بگذارد. «لِلْعالَمِينَ»