1- بعضى از مردمِ لجوج، حتّى از «رحمة للعالمين» نيز روى برمىگردانند. وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ ... فَإِنْ تَوَلَّوْا
2- انسان مختار است نه مجبور، لذا مىتواند حتّى در برابر دعوت و درخواست انبيا نيز مقاومت و اعراض کند. «فَإِنْ تَوَلَّوْا»
3- نبايد انتظار داشت که همهى مردم سخن حقّ را بپذيرند که اين هدف براى انبيا نيز محقّق نشده است. «فَإِنْ تَوَلَّوْا»
4- در مقابل لجاجت و اعراض مردم، مسئوليّت خود را از دست ندهيم. «فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ»
5- همه مردم بطور يکسان مخاطب هشدارهاى پيامبران هستند و در اين ميان، جنسيّت، نژاد و زبان مطرح نيست. «آذَنْتُکُمْ عَلى سَواءٍ»
(آرى در تبليغ، همه مردم را با ديدهى يکسان بنگريم) «عَلى سَواءٍ»
6- هر چه را نمىدانيم، با صراحت بگوييم، نمىدانم. «إِنْ أَدْرِي»
7- يک سرى علوم، مخصوص به ذات مقدّس خداوند است. «إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ»