1- گاه لجاجت‌ها به حدّى مى‌رسد که پيامبر «رحمة للعالمين» را به گلايه و نفرين وامى‌دارد. «رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ- قالَ رَبِّ احْکُمْ»
2- در برابر لجاجت دشمنان، از خداوند کمک بگيريم. «وَ اللَّهُ الْمُسْتَعانُ»
3- دعا را با کلمه «ربّ» آغاز کنيم. «رَبِّ احْکُمْ»
4- ربوبيّت و قضاوت با يکديگر رابطه نزديک دارند. «رَبِّ احْکُمْ»
5- عالم مطلقى که همه چيز را مى‌داند، قضاوتش به حقّ است. «يَعْلَمُ الْجَهْرَ يَعْلَمُ ما تَکْتُمُونَ- رَبِّ احْکُمْ بِالْحَقِّ»
6- حتّى در مورد دشمنان نيز از حقّ تجاوز نکنيم و کيفر بيش از حقّ نخواهيم.
«رَبِّ احْکُمْ بِالْحَقِّ» (البتّه قضاوت‌ها و احکام الهى هميشه بر حقّ است و اين ماهستيم که بايد به مقدار حقّ راضى باشيم).
7- حتّى در هنگام نفرين و درخواست کيفر، باز هم رحمت را فراموش نکنيم تا روزنه‌ى اميدى براى هميشه و نزد همگان باز بماند. «رَبُّنَا الرَّحْمنُ»
8- تهمت‌ها و هرزه‌گوئى‌ها، بى‌پاسخ نخواهد ماند. «الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ»
به ياد داشته باشيم که حساب و کتاب در کار است، پس در ستايش‌ها و انتقادها دقّت کنيم. «الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ»
«اللهم صلّ على محمّد و آل محمّد»
«1». انبياء، 18.
«2». انعام، 139.