نکته‌های تفسیر نور

کلمه‌ى‌ «يُتَوَفَّى» که از ريشه‌ى «وفاة» است، به معناى گرفتن کامل روح از وجود انسان و بيانگر بقاى روح بشر پس از مرگ است. جلد 6 - صفحه 19 کلمه‌ى‌ «بَهِيجٍ» از ريشه‌ى‌ «بَهْجَةٍ» به معناى شادابى و خرّمى است. چنانکه نگاه به سبزه و گياه مايه‌ى ابتهاج و شادابى انسان مى‌شود. گرچه در اين آيه، دوران پيرى و کهنسالى، پست‌ترين دوران عمر انسان شمرده شده، امّا علّتى که براى آن بيان گرديده، اختصاص به پيران ندارد، بلکه هر زمان که قواى عقلانى انسان ضعيف و ناتوان گردد، دوران پستى است، گرچه در جوانى باشد. أَرْذَلِ الْعُمُرِ ... لِکَيْلا يَعْلَمَ مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْئاً