1- بهترين راه شادى وتفريح، استفاده از طبيعت است. «جَنَّاتٍ- انهار»
2- در کنار تهديد، اميد و بشارت لازم است، در آيه‌ى قبل فرمود: «ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ» و در اين آيه فرمود: «لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ»
3- يکى از زيبايى‌هاى قرآن، تناسب ميان بيم‌ها و اميدها، انذارها و بشارت‌هاى آن است. «قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيابٌ- وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ»
4- برهنگى ارزش نيست، بهشتيان هم لباس دارند. «لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ»
5- خداوند، محروميّت‌ها را جبران مى‌کند. ابريشم و طلا که در دنيا براى مردان حرام است، در آخرت وسيله‌ى زيورشان خواهد بود. «ذَهَبٍ- حَرِيرٌ»
6- زيبايى و موزون بودن کلمه‌ها و جمله‌ها، نوعى فصاحت است. (آخرين جمله‌ى آيه قبل «حريق» بود و آخرين جمله اين آيه «حَرِيرٌ» است)
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 31