1- تعهّد گرفتن، يکى از عوامل و انگيزههاى عمل است. «أَخَذْنا مِيثاقَکُمْ»*
2- خداوند، هم از طريق فرستادن پيامبر و هم با نشان دادن کارهاى خارق العاده،
«1». بقره، 93.
«2». نساء، 154.
«3». اعراف، 171.
«4». بقره، 40 و 82.
«5». مائده، 12.
جلد 1 - صفحه 130
حجّت را بر مردم تمام کرده است. «رَفَعْنا فَوْقَکُمُ الطُّورَ»
3- تهديد، براى سرکوب کردن افراد مغرور و لجوج، يک وسيلهى تربيتى است.
«رَفَعْنا فَوْقَکُمُ الطُّورَ»
4- حفظ دستاوردهاى انقلاب (نجات از سلطهى فرعون وآزاد شدن از اسارتو ...)، بايد با قدرت و قوّت دنبال شود. «رَفَعْنا فَوْقَکُمُ الطُّورَ»
5- عمل به آيات و احکام الهى، بايد همراه با جدّيّت، عشق و تصميم باشد نه شوخى، نه عادت، نه شکّ و نه تشريفات. «خُذُوا ما آتَيْناکُمْ بِقُوَّةٍ»
6- معارف دينى بايد با تدريس وتبليغ، در اذهان مردم زنده بماند. «اذْکُرُوا ما فِيهِ»
7- ياد آيات الهى وتدبّر در آنها، زمينهساز تقواست. «اذْکُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ»