تفسیر نور (محسن قرائتی)
«145» وَ ما کانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ کِتاباً مُؤَجَّلًا وَ مَنْ يُرِدْ ثَوابَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ مَنْ يُرِدْ ثَوابَ الْآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْها وَ سَنَجْزِي الشَّاکِرِينَ
هيچکس جز به فرمان خدا نمىميرد، (و اين) سرنوشتى است تعيين شده. و هر کس پاداش دنيا را بخواهد از آن به او مىدهيم، و هرکس پاداش آخرت را بخواهد از آن به او مىدهيم، و بزودى سپاسگزاران را پاداش خواهيم داد.