برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 47)- در این آیه چهره دیگری از جهالت و بیخبری کور دلان بیایمان را ترسیم کرده، میگوید: «آنها با عجله از تو تقاضای عذاب میکنند» و میگویند: اگر راست میگویی پس چرا مجازات الهی دامان ما را نمیگیرد؟ (وَ یَسْتَعْجِلُونَکَ بِالْعَذابِ).
در پاسخ به آنها بگو: زیاد عجله نکنید: «خداوند هرگز از وعده خود تخلف نخواهد کرد»! (وَ لَنْ یُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ).
برای او یک ساعت و یک روز و یک سال فرق نمیکند: «چرا که یک روز در نزد پروردگار تو همانند هزار سال از سالهایی است که شما میشمرید» (وَ إِنَّ یَوْماً عِنْدَ رَبِّکَ کَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ).