1- تاريخ انبيا همواره همراه با مبارزه بوده است. «وَ کَأَيِّنْ ...»
2- با نگاه به زندگى اولياى خدا در طول تاريخ و مقاومت آنان درس بگيريم. «وَ کَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ»
3- جنگ و جهادى حقّ است که زير نظر رهبر الهى باشد. «قاتَلَ مَعَهُ» در دعاى ماه رمضان نيز مى‌خوانيم: «اللهم ارزقنا قتلا فى سبيلک تحت رآية نبيک مع اوليائک»
4- تعداد مجاهدان عالم و عارف در تاريخ بسيار است. «کَأَيِّنْ ... رِبِّيُّونَ کَثِيرٌ»
5- گرچه همه‌ى مجاهدان عزيزند، ولى رزمندگان خداپرست و دانشمند حساب ديگرى دارند. «رِبِّيُّونَ»
6- ايمان به خدا، سرچشمه‌ى مقاومت است. «رِبِّيُّونَ ... فَما وَهَنُوا»
7- مشکلات نبايد عامل سستى وضعف شود، بلکه بايد عامل حرکت و تلاش جديدى گردد. «فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ»
8- حرکت مخلصانه و در مسير الهى به انسان روحيّه مى‌دهد و تحمّل مشکلات
«1». تفسير نمونه.
جلد 1 - صفحه 622
را آسان مى‌کند. «فِي سَبِيلِ اللَّهِ»
9- مشکلات و ناملايمات، مردان خدا را وادار به تسليم نمى‌کند. «وَ مَا اسْتَکانُوا»
10- هر چند در بدر پيروز شديد، ولى راه آينده‌ى شما مسلمانان، راه جهاد و مبارزه است، پس بايد صبور و مقاوم باشيد. (با توجّه به آيات قبل و بعد)
11- رزمندگانِ بصير، نه از درون روحيّه خود را مى‌بازند؛ «فَما وَهَنُوا» و نه توان رزمى خود را از دست مى‌دهند؛ «وَ ما ضَعُفُوا» و نه در اثر ناملايمات تسليم مى‌شوند. «وَ مَا اسْتَکانُوا»
12- انجام وظيفه و پايدارى بر حقّ مهم است، پيروز بشويم يا نشويم. آيه مى‌فرمايد: «وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ» و نفرمود: «يحبّ الفاتحين»