تفسیر نور (محسن قرائتی)
«147» وَ ما کانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا فِي أَمْرِنا وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْکافِرِينَ
و کلام آنها (رزمندگان مخلص و آگاه) جز اين نبود که گفتند: «پروردگارا! گناهان و زيادهروى در کارمان را ببخشاى و گامهاى ما را استوار بدار و ما را بر گروه کافران يارى ده.