وجود انسان، سراسر فقر و به هوا، غذا، مسکن، لباس و چيزهاى ديگر محتاج است و اگر چند روزى در شاخه‌اى از امور خود را بى‌نياز بپندارد، دست به طغيان مى‌زند و عوارض و خطراتى به دنبال دارد، مانند: بى‌تفاوتى، غفلت، استثمار، ولى خداوند «الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ»، بى‌نياز مطلق و شايسته‌ى هر گونه ستايش است.