برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 66)- سر انجام در این آیه از قدرت پروردگار در مهمترین مسأله جهان هستی، یعنی مسأله حیات و مرگ سخن میگوید و میفرماید: «و او کسی است که شما را زنده کرد» خاک بیجان بودید لباس حیات بر شما پوشانید (وَ هُوَ الَّذِی أَحْیاکُمْ).
«سپس (بعد از طی دوره حیات) شما را میمیراند» (ثُمَّ یُمِیتُکُمْ). و به همان خاک که از آن برخاستید باز میگردید.
«و دیگر بار (در رستاخیز) حیاتی نوین به شما میبخشد» (ثُمَّ یُحْیِیکُمْ). و سر از خاک مرده بر میآورید و آماده حساب و جزا میشوید.
اما با این حال «این انسان (در برابر این همه نعمتهایی که خدا در زمین و آسمان در جسم و جان به او ارزانی داشته) کفران کننده و ناسپاس است» و با دیدن این همه نشانههای روشن، ذات پاک او را انکار میکند (إِنَّ الْإِنْسانَ لَکَفُورٌ).