1- عجله و شتاب، از آفات فکر و عمل بشر است. وَ يَدْعُ الْإِنْسانُ بِالشَّرِّ ... عَجُولًا
2- انسان، فطرتاً خيرگِراست. «يَدْعُ الْإِنْسانُ بِالشَّرِّ دُعاءَهُ بِالْخَيْرِ» تشبيه شرّخواهى انسان به خيرخواهى او، نشانهى آن است که انسان در اصل، خيرگِرا مىباشد.
3- آنان که به هدايت استوار قرآن «يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ» راه نيابند، شتابزده سراغ شرّ خواهند رفت. «يَدْعُ الْإِنْسانُ بِالشَّرِّ»
4- عجله در نهاد هر انسانى وجود دارد، امّا بايد جاى استفادهى صحيح آن را بشناسيم. «کانَ الْإِنْسانُ عَجُولًا»
«1». رعد، 6.
«2». انفال، 32.
«3». بحار، ج 17، ص 340.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 27