در آيه اول سخن از اطاعت کفّار بود، نه مولا و سرپرست گرفتن آنان، اما از اين که در آيه دوم مى‌گويد: خداوند مولاى شماست، پس استفاده مى‌شود هر کس کفّار را اطاعت کند، در حقيقت را مولا گرفته است.
انگيزه‌ى ارتداد و اطاعت از کفّار، کسب عزّت و قدرت است. قرآن در آيه 150 و آياتى نظير آن، اين خيال واهى را رد مى‌کند و مى‌فرمايد: «أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً» «1» و «إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً» «2»