تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لا تَجْعَلْ يَدَکَ مَغْلُولَةً إِلى عُنُقِکَ وَ لا تَبْسُطْها کُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً «29»
و نه دست خود را به گردنت بسته بدار (که هيچ انفاقى نکنى) و نه آن را کاملًا باز گذار که (چيزى براى خودت نماند و) سرزنش شده و حسرت خورده (به کنجى) نشينى.