تفسیر نور (محسن قرائتی)
«151» سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ کَفَرُوا الرُّعْبَ بِما أَشْرَکُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَ مَأْواهُمُ النَّارُ وَ بِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ
بزودى در دلهاى کسانى که کفر ورزيدند، بيم خواهيم افکند، زيرا چيزى را با خدا شريک کرده‌اند که بر (حقّانيّت) آن (خداوند) دليلى نازل نکرده است و جايگاه آنان آتش دوزخ است و چه بد است جايگاه ستمگران.