تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَ أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کانَ مَسْؤُلًا «34»
و به مال يتيم، جز به بهترين راه (که به نفع يتيم باشد) نزديک نشويد، تا آنکه به حدّ بلوغ ورشدش برسد. (که آنگاه اموالش را به او بر مى‌گردانيد) و به پيمان وفا کنيد، که (در قيامت) از عهد و پيمان سؤال خواهد شد.