تفسیر نور (محسن قرائتی)
تُسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لکِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ إِنَّهُ کانَ حَلِيماً غَفُوراً «44»
آسمانهاى هفتگانه وزمين و هر که در آنهاست، تسبيح خداوند را مىگويند، و هيچ چيز نيست مگر آنکه با ستايش، از او به پاکى ياد مىکند، ولى شما تسبيح آنها را نمىفهميد. همانا او بردبار و آمرزنده است.