برگزیده تفسیر نمونه
]
اشاره
(آیه 45)
شأن نزول:
این آیه در باره گروهی از مشرکان نازل شده که پیامبر صلّی اللّه علیه و آله را به هنگامی که در شب تلاوت قرآن میکرد و در کنار خانه کعبه نماز میگذارد آزار میدادند، و او را با سنگ میزدند و مانع دعوت مردم به اسلام میشدند.
خداوند به لطفش چنان کرد که آنها نتوانند او را آزار دهند- و شاید این از
ج2، ص643
طریق رعب و وحشتی بود که از پیامبر در دل آنها افکند.
تفسیر:
بیخبران مغرور و موانع شناخت- به دنبال آیات گذشته این سؤال برای بسیاری پیش میآید که با وضوح مسأله توحید به طوری که همه موجوات جهان به آن گواهی میدهند چرا مشرکان این واقعیت را نمیپذیرند؟ چرا آنها این آیات گویا و رسای قرآن را میشنوند و بیدار نمیشوند؟! آیه میگوید: «ای پیامبر! هنگامی که قرآن میخوانی میان تو و آنها که ایمان به آخرت ندارند، حجاب و پوششی نامرئی قرار میدهیم» (وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَیْنَکَ وَ بَیْنَ الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً).
این حجاب و پرده، همان لجاجت و تعصب و خودخواهی و غرور و جهل و نادانی بود که حقایق قرآن را از دیدگاه فکر و عقل آنها مکتوم میداشت و به آنها اجازه نمیداد حقایق روشنی همچون توحید و معاد و صدق دعوت پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و مانند آن را درک کنند.
اینجاست که میگوییم: اگر کسی بخواهد صراط مستقیم حق را بپوید و از انحراف و گمراهی در امان بماند باید قبل از هر چیز در اصلاح خویشتن بکوشد.