پیام‌های تفسیر نور

1- پيامبر صلى الله عليه و آله و رهبران دينى ومؤمنين، بايد از شيوه تبليغات دشمن آگاه باشند. «انْظُرْ کَيْفَ» 2- هم براى اثبات حق، هم براى مکدّر ساختن حقايق، مى‌توان از مثال و تمثيل استفاده کرد. «کَيْفَ ضَرَبُوا لَکَ الْأَمْثالَ» 3- آنان که براى رد کردن دين، منطق ندارند، با مثل زدن، به پيامبر بدگويى و او را تحقير مى‌کنند. «ضَرَبُوا لَکَ الْأَمْثالَ» 4- توهين به رهبران الهى، عامل گمراهى است. «ضَرَبُوا لَکَ الْأَمْثالَ فَضَلُّوا» 5- گمراهى انسان‌ها به تدريج حاصل مى‌شود، اوّل گرفتار توهين وضرب‌المثل نابجا مى‌شود، آنگاه به انحراف، سپس به بن‌بست مى‌رسد. «ضَرَبُوا لَکَ الْأَمْثالَ‌ فَضَلُّوا فَلا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا» 6- کفر، سرانجامى ندارد. کفّار با بهره‌گيرى از انواع تهمت ومثلها براى ضربه‌زدن به اسلام، بازهم موفّق نشدند. «ضَرَبُوا لَکَ الْأَمْثالَ‌ فَضَلُّوا فَلا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا» تفسير نور(10جلدى)، ج‌5، ص: 72