در آيه‌ى قبل، تأکيد بر خوب حرف زدن بود، در اين آيه نمونه‌هايى از آن بيان شده است:
انسان خود را برتر از ديگران نداند، آنان را تحقير نکند و حتّى به کفّار نگويد: شما اهل دوزخيد و ما اهل بهشت، چرا که چنين روشى، سبب فتنه مى‌شود. به علاوه ما چه مى‌دانيم عاقبت خوش با کيست؟ خدا آگاه‌تر است، اگر بخواهد مى‌بخشد يا عذاب مى‌کند.