آيه را چنين نيز ترجمه کرده‌اند: پيامبرانى که مردم رابه حقّ دعوت مى‌کنند، خودشان نيز (در حرکت معنوى) به سوى پروردگارشان، به سراغ وسيله مى‌روند، آن هم وسيله‌اى که بيشتر و سريعتر آنان را به خدا نزديک کند. يا هر پيامبرى مقرّب‌تر است، بيشتر سراغ خداوند مى‌رود.
در روايات بسيارى ذيل اين آيه آمده است که دو کفّه‌ى بيم و اميد در انسان بايد يکسان باشد، وگرنه يا مأيوس مى‌شود، يا مغرور.
جلد 5 - صفحه 79