نکته‌های تفسیر نور

با آنکه همه‌ى مردم بندگان خدايند، ولى خداوند بعضى را از روى احترام و تکريم به خود نسبت داده است. «عِبادِي» همانگونه که در مورد اشيا و جامدات نيز چنين نسبتى داده‌ جلد 5 - صفحه 89 شده است. «بَيْتِيَ»* عِباد خدا، در آيه ديگرى با ويژگى‌هاى ايمان وتوکّل، معرّفى شده‌اند که شيطان را بر آنان تسلّطى نيست. «إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى‌ رَبِّهِمْ يَتَوَکَّلُونَ» «1» البتّه شيطان وسوسه مى‌کند و تماس مى‌گيرد، ولى آنان متذکّر شده و مقاومت مى‌کنند. «إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَکَّرُوا» «2» در حديث آمده است: اذان و نماز، عامل طرد شيطان است. «3»