يکى از دلايل فطرى بودن توحيد، اين است که انسان در حالت درماندگى و نااميدى از همه وسايل مادّى، متوجّه يک نقطه غيبى مىشود که او را نجات دهد.
شخصى منکر خدا، از امام صادق عليه السلام دليلى بر اثبات خدا مىخواست. حضرت پرسيد: آيا تاکنون سوار کشتى شدهاى که دچار حادثه شود؟ گفت: آرى، يک بار در سفرى دريايى کشتى ما متلاشى شد و من بر تخته پارهاى سوار شدم. امام پرسيد: آيا در آن هنگام، دل تو متوجّه قدرتى بود که تو را نجات دهد؟ گفت: آرى. فرمود: همان قدرت غيبى، خداست.