1- خداوند، هم لطف دارد، هم قهر. «ثَبَّتْناکَ لَأَذَقْناکَ»
2- رکون، (گرايش و اعتماد) به کفّار، از گناهان کبيره است، چون وعدهى عذاب دربارهاش داده شده است. تَرْکَنُ إِلَيْهِمْ ... لَأَذَقْناکَ
3- کيفر کمترين لغزش رهبران، دو برابر ديگران است. هرچه مقام علمى و موقعيّت اجتماعى و معنوى انسان بيشتر باشد، مسئوليّت و خطر هم بيشتر است. شَيْئاً قَلِيلًا ... ضِعْفَ الْحَياةِ
4- اگر در قوانين کيفرى، براى مسئولين جريمهى سنگينترى وضع شود، خلاف عدالت نيست. «لَأَذَقْناکَ ضِعْفَ الْحَياةِ»
5- در برابر قهر الهى حتّى براى پيامبر نيز هيچ قدرت و مقامى نمىتواند مانع ايجاد کند. «لا تَجِدُ لَکَ عَلَيْنا نَصِيراً»
6- تمايل به کفّار، سبب تنها ماندن انسان و محروم شدن از نصرت خداوند است.
تَرْکَنُ إِلَيْهِمْ ... لا تَجِدُ ... نَصِيراً