1- پيامبر بايد با قاطعيّت، پيروزى نهايى حقّ را به مردم اعلام کند. «قُلْ جاءَ الْحَقُّ»
2- بايد حقّ را به ميدان آورد تا باطل از بين برود. جاءَ ... زَهَقَ
3- عاقبت، باطل رفتنى و نابود شدنى است و حقّ، باقى و پايدار. جاءَ ... زَهَقَ (فعل ماضى نشانه قطعى بودن است.)
4- از جلوهها و مانورهاى باطل نبايد هراسيد که دوامى ندارد. «کانَ زَهُوقاً»