تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِذا أَنْعَمْنا عَلَى الْإِنْسانِ أَعْرَضَ وَ نَأى بِجانِبِهِ وَ إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ کانَ يَؤُساً «83»
و هرگاه که به انسان نعمتى عطا کرديم، روى گرداند و شانهى خودرا (از روى تکبّر) چرخاند و چون (کمترين) گزندى به او رسد (از همه چيز) مأيوس و نوميد شود.