1- کفّار، بهانهجو و بىمنطقند. بهانهى کفّار اين بود که چرا پيامبر بشرى همانند آنهاست. ما مَنَعَ ...
2- پيامبران براى هدايت و تربيت مردم، به سراغ آنان مىرفتند. «جاءَهُمُ الْهُدى»
3- شخصيّت و کرامت انسان، چون براى انسان جاهلى ناشناخته بود، مىپنداشت که انسان لايق نبوّت نيست. «بَشَراً رَسُولًا»