در بعضى تفاسير آمده است: پيامبر در مسجدالحرام دعا مىخواند و مىگفت: «يا الله يا رحمن»/ دّهاى پنداشتند که او دو خدا را مىخواند که يکى «اللّه» است و ديگرى «رحمان». آيه نازل شد و اين شبهه را زدود. «1»
بعضى نامها تنها علامت و نشان است و کارى به تطابق معنا با مسمّى ندارد، مثل شناسايى افراد از طريق صدا، لباس، ماشين، يا شناسايى کشور يا مؤسسهاى از راه آرم و نشان. امّا گاهى اسامى تنها آرم نيستند، بلکه محتوا و پيام دارند، مثل نامهاى مبارک خدا که هر يک، گوياى کمالى از ذات اوست.
«1». تفاسير تبيان و فرقان.
جلد 5 - صفحه 133
هرگاه پيامبر بلند نماز مىخواند، کفّار با شعر خواندن بلند، مزاحم مىشدند و هرگاه آهسته مىخواند، اصحاب نمىشنيدند. نزول اين آيه، دستور به قرائتى بين بلند و آهسته بود. «1»
در روايات شيعه و سنّى آمده است: خداوند 99 اسم دارد که هر که در دعا خداوند را به آنها بخواند، رستگار وپيروز مىشود. «2»