نکته‌های تفسیر نور

در آيه‌ى 158 عبارت‌ «فِي سَبِيلِ اللَّهِ» نيامده، تا بگويد: محشور شدن همه‌ى کسانى که بميرند يا کشته شوند در هر راهى که باشند، به سوى خداست. اکنون که مرگ براى همه حتمى است و حشرِ همه در محضر خداوند نيز حتمى است، پس چرا بهترين نوع رفتن را با رضايت پذيرا نباشيم؟ اگر مرگ و شهادت، هر دو بازگشت به سوى خداست، پس نگرانى از شهادت چرا؟ امام حسين عليه السلام مى‌فرمايند: فان تکن الابدان للموت انشئت‌ فقتل امرء فى اللّه بالسّيف افضل‌ اگر بدن‌ها براى مرگ آماده شده‌اند، پس شهادتِ مرد در راه خدا با شمشير بهترين مرگ است. «1»