در طول تاريخ، اغنيا و ثروتمندان کافر، پيوسته شرط ايمان آوردن خود را طرد فقرا و بينوايان مى‌دانستند، چنانچه از نوح چنين درخواستى کردند و حضرت در جواب آنان فرمود:
«ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا» «2» من مؤمنان را به خاطر تهيدستى طرد نمى‌کنم. در زمان
«1». يونس، 15.
«2». هود، 29.
جلد 5 - صفحه 163
پيامبر اسلام نيز از آن حضرت مى‌خواستند تهيدستانى چون سلمان و ابوذر و عمار و خباب را از خويش براند تا آنان ايمان آورده و همراه او شوند. اين آيه از چنين تفکّر و عملى نکوهش مى‌کند.
امام صادق و امام باقر عليهما السلام فرمودند: مراد از خواندن خداوند در صبحگاه و شامگاه، اقامه‌ى نماز است. «1»