تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «161» وَ ما کانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ وَ مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ ثُمَّ تُوَفَّى کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ‌ و هيچ پيامبرى را نسزد که خيانت کند و هر کس خيانت کند، آنچه را که (در آن) خيانت نموده روز قيامت به همراه آورد، سپس به هر کس پاداشِ کاملِ آنچه کسب کرده، داده شود و آنها ستم نبينند.