1- نه تنها پيامبر اسلام، بلکه همهى انبياى الهى امين هستند. «وَ ما کانَ لِنَبِيٍّ ...»
نبوّت با خيانت سازگار نيست. کسى که مىخواهد امين تربيت کند بايد خود اهل خيانت نباشد. گرچه در بين رهبران غير الهى، اهل خيانت کم نيست.
2- هيچکس حتّى انبيا، از سوءظنّ مردم به دور نيست. «ما کانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ»
(ضعف ايمان از يکسو و حبّ دنيا از سوى ديگر، انسان را وادار مىکند به انبيا سوءظنّ ببرد.)
3- از حريم انسانهاى پاک و اولياى خدا دفاع کنيد. «وَ ما کانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ ...»
4- به نمايش گذاردن مال حرام در قيامت، نوعى مجازات است. و چه سخت است که در برابر انبيا، شهدا وهمهى مردم در قيامت، انسان را همراه با مالى کهخيانت کرده بياورند. «يَأْتِ بِما غَلَّ»
5- ياد قيامت، بازدارنده از خيانت است. «يَأْتِ بِما غَلَّ»
6- خيانت، خيانت است و مقدار آن مهم نيست. «يَأْتِ بِما غَلَّ» (کلمهى «ما» در
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». تفسير فرقان.
«3». تفسير نورالثقلين.
جلد 1 - صفحه 640
جملهى «يأت بما غلّ» شامل هر مقدار، گرچه اندک باشد، مىشود).
7- قيامت صحنهاى است که نيکان، حسنات خود را مىآورند، «جاءَ بِالْحَسَنَةِ» «1» و خائنين خيانتهاى خود را به همراه دارند. «يَأْتِ بِما غَلَّ»
8- خداوند عادل است. هم جزا را کامل مىدهد و هم ذرّهاى افراط نمىکند.
«وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ»