تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ يَوْمَ يَقُولُ نادُوا شُرَکائِيَ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ مَوْبِقاً «52»
و (ياد کن روز قيامتى را) روزى که (خداوند به مشرکان) مى‌گويد: آنان را که شريک من مى‌پنداشتيد فرا بخوانيد (تا کمکتان کنند)، پس (مشرکان) آنها را مى‌خوانند ولى پاسخى به آنان نمى‌دهند و ما ميانشان ورطه‌ى هلاکت قرار مى‌دهيم.