تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «164» لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَکِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ إِنْ کانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ‌ همانا خداوند بر مؤمنان منّت گذاشت که در ميان آنها پيامبرى از خودشان برانگيخت، تا آيات او را بر آنها تلاوت کند و ايشان را پاک کرده و رشد دهد و به آنان کتاب و حکمت بياموزد، هر چند که پيش از آن، قطعاً آنها در گمراهى آشکار بودند.