1- بعثت انبيا، از بزرگترين هديههاى آسمانى و نعمت الهى است. «لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ»
2- گرچه بعثت براى همهى مردم است، ولى تنها مؤمنان شکرگزار اين نعمت هستند و از نور هدايت بهره مىگيرند. «لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ»
3- انبيا، از ميان مردم و مردمى بودند. «مِنْ أَنْفُسِهِمْ»
4- تلاوت آيات قرآن، وسيلهى تزکيه و تعليم است. «يَتْلُوا ... يُزَکِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ» 5- تزکيه بر تعليم مقدّم است. «يُزَکِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ»
6- تزکيه و تعليم سرلوحه برنامههاى انبياست. «يُزَکِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ»
«1». تفسير نمونه.
«2». کامل التاريخ، ج 2، ص 80.
جلد 1 - صفحه 643
7- رشد و خودسازى بايد در سايهى مکتب انبيا و آيات الهى باشد. «يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَکِّيهِمْ» (رياضتها و رهبانيّتهايى که سرچشمهاش آيات الهى و معلّمش انبيا نباشند، خود يک انحراف است).
8- براى شناخت بهتر نعمت بعثت انبيا، به تاريخِ مردمان قبل از آنان بايد مراجعه کرد. «إِنْ کانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ»
9- در محيطهاى گناهآلود وگمراه نيز مىتوان کار کرد. «يُزَکِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ ... وَ إِنْ کانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ»
10- در مکتب انبيا، پرورش روحى و آموزش فکرى، در کنار بينش و بصيرت مطرح است. «يُزَکِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ»