1- شرک و باورهاى مشرکان، خيالى بيش نيست. «أَ فَحَسِبَ»
2- غير خدا، هر که باشد، «دون الله»، مخلوق وبندهى خداست. «عِبادِي» چگونه مخلوق را به جاى خدا گرفتهاند؟
3- پذيرفتن ولايت غير خدا کفر است. «کَفَرُوا مِنْ دُونِي أَوْلِياءَ»
4- دوزخ هم اکنون موجود است و عذاب الهى جدّى وقطعى است. «إِنَّا أَعْتَدْنا»
5- کيفر کفر، دوزخ است. «أَعْتَدْنا جَهَنَّمَ لِلْکافِرِينَ»
«1». کهف، 104.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 231