اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ الَّذِين‌َ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحات‌ِ کانَت لَهُم جَنّات‌ُ الفِردَوس‌ِ نُزُلاً (107)
محققا کساني که ايمان آوردند و اعمال صالحه بجا آوردند ميباشد از براي آنها بهشت‌هاي فردوس منزلگاه آنها مکرر گفته‌ايم که نجات و سعادت منوط بسه امر است ايمان تقوي عمل صالح و در آيات شريفه بسا يکي از آنها را عنوان فرموده مؤمن متقي عامل باعمال صالحه بسا دو تاي از آنها ذکر شده ان الّذين آمنوا و اتقوا و مثل همين آيه ايمان و عمل صالح که ميفرمايد إِن‌َّ الَّذِين‌َ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحات‌ِ و بسا هر سه را اشاره فرموده و مراد از عَمِلُوا الصّالِحات‌ِ اينکه نيست که جميع اعمال صالحه را بجا آورند، زيرا بر احدي امکان ندارد و نيز مراد اينکه نيست که جميع اعمال آن صالحه باشد، زيرا مباحات بسيار صادر ميشود، بلکه مراد اينست که اعمال صالحه از آنها صادر ميشود و اعمال قبيحه محرّمه را ترک ميکنند که مفاد تقوي است کانَت لَهُم خداوند بفضل و کرم خود قرار داده براي آنها از روي استحقاق جَنّات‌ُ الفِردَوس‌ِ که يکي از اسامي هشت بهشت فردوس است آنهم يک جنّة و دو جنّت نيست جنّات بسيار است که بقدر قابليت تفضل و درجات ايمان و اعمال صالحه بآنها عنايت ميفرمايد نزلا منزل آنها و جايگاه آنها