تفسیر نور (محسن قرائتی)
قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ کانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِکْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً «110»
بگو: همانا من بشرى همچون شمايم (جز اينکه) به من وحى مى‌شود که خداى شما خداى يگانه است. پس هر که به ديدار پروردگارش (در قيامت و به دريافت الطاف او) اميد و ايمان دارد، کارى شايسته انجام دهد. و هيچ کس را در عبادت پروردگارش شريک نسازد.