برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 2)- در این آیه به عنوان معرفی خداوند، درسی از توحید بیان کرده، میگوید: «همان خداوندی که آنچه در آسمان و زمین است از آن اوست» (اللَّهِ الَّذِی
ج2، ص493
لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ)
.و در پایان آیه توجه به مسأله معاد- بعد از توجه به مبدأ- داده، میگوید:
«وای بر کافران از عذاب شدید» رستاخیز (وَ وَیْلٌ لِلْکافِرِینَ مِنْ عَذابٍ شَدِیدٍ).