تفسیر نور (محسن قرائتی)
أَ لَمْ يَأْتِکُمْ نَبَؤُا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِکُمْ قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ وَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ لا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا اللَّهُ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَرَدُّوا أَيْدِيَهُمْ فِي أَفْواهِهِمْ وَ قالُوا إِنَّا کَفَرْنا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ وَ إِنَّا لَفِي شَکٍّ مِمَّا تَدْعُونَنا إِلَيْهِ مُرِيبٍ «9»
آيا خبر کسانىکه قبل از شما بودند، (مثل خبر غرق شدن) قوم نوح و (طوفان قوم) عاد و (صاعقهى قوم) ثمود و کسانىکه بعد از آنها بودند، به شما نرسيده است؟
همانها که جز خداوند از (آمار و تعداد تلفات) آنها آگاه نيست، پيامبرانشان همراه با معجزات به سراغشان آمدند، ولى آنها دستهايشان را در دهانشان مىگذاشتند (يعنى ساکت شويد و ما را موعظه نکنيد) و مىگفتند: ما به آنچه شما به آن فرستاده شدهايد، کفر مىورزيم و ما از آنچه شما ما را به آن دعوت مىکنيد، در شکّ و ترديد هستيم.