نکته‌های تفسیر نور

گرچه در اين آيه مى‌فرمايد: خداوند بر هر کس بخواهد منّت گذاشته، او را پيامبر قرار مى‌دهد، ولى خداى حکيم مى‌داند که چه کسى ظرفيّت و لياقت اين مسئوليّت بزرگ را دارد. «اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ» «1» خدا بهتر مى‌داند که رسالت خود را کجا قرار دهد. کفّار و مشرکان با انبيا دو حرف داشتند: 1. شما انسان‌هايى مثل ما هستيد. «1». انعام، 124. جلد 4 - صفحه 395 2. معجزه‌اى را که ما پيشنهاد مى‌کنيم براى ما بياوريد. در اين آيه، پاسخ اين دو حرف آمده است: امّا اين که ما انسانى همانند شما هستيم قبول داريم، ولى خداوند بر ما منّت گذاشته و به ما وحى کرده است، امّا اين که معجزه‌ى ما به دلخواه شما باشد، اين نمى‌شود، زيرا ما حقّ نداريم بدون اذن خداوند، معجزه‌اى بياوريم.